|
|
1. |
Pompēiānī tremōrēs sē'nsērunt et sonōs audīvērunt. |
|
| |
|
|
2. |
postquam terra tremuit, Caecilius cum Iūliō ē vīllā discessit. |
|
| |
|
|
3. |
Iūlius:"Caecilī, quid agēbās tū heri?"
Caecilius: "ego epistulās servō dictābam ." |
|
| |
|
|
4. |
"postquam nūbem cōnspexī, familiam meam ad larārium vocāvī." |
|
| |
|
|
5. |
iamprīdem terra tremuit. nōs laribus sacrificium fēcimus et larēs vīllam nostram servāvērunt. |
|
| |
|
|
6. |
"Clēmēns, cūr tū ades? ego tē ad fundum meum mīsī!" |
|
| |
|
|
7. |
Clēmēns vīlicō epistulam trādidit." |
|
| |
|
|
8. |
fīliae et fīliōs parentēs quaerēbant. |
|
| |
|
|
9. |
Holcōnius: "iste mōns meās pictūrās pretiōsās dēlēvit!" |
|
| |
|
|
10. |
Holcōnius: "ego dē Metellā nihil sciō et nihil curō!". |
|
| |
|
|
11. |
in urbe pavor maximus erat. cinis iam dēnsior incidēbat. |
|
| |
|
|
12. |
iter Clēmentī erat difficile quod flammae erant ubīque. |
|
|
|
13. |
Iūlius "ego nōn valeō," exclāmāvit, et statim ad terram dēcidit exanimātus. |
|
|
|
14. |
Clēmēns Iū ad templum proximum portāvit. |
|
|
|
15. |
Caecilius: "tū optimē fēcistī. ego tibi lībertātem prōmittō." |
|
| |
|
|
16. |
postquam Iūlius respirāvit, Clēmēns eī dīxit, "sumus tūtī. dea Īsis nōs servāvit." |
|
| |
|
|
17. |
Caecilius: "sine dubiō Metella et Quīntus mortuī sunt." |
|
| |
|
|
18. |
iam nūbēs ātra ad terram dēscendēbat. plūrimī Pompēiānī dē urbe suā dēsperābant. |
|
| |
|
|
19. |
Clēmēns obstinātē vīllam petīvit. postquam ad vīllam pervēnit, sollicitus ruīnās spectāvit. fūmum ubīque vīdit. |
|
| |
|
|
20. |
Caecilius in tablīnō moribundus iacēbat. mūrus sēmirutus eum paene cēlābat. |
|
| |
|
|
21. |
postquam Clēmēns Caeciliō vīnum dedit, dominus sēnsim respirāvit. |
|
| |
|
|
22. |
Clēmēns: "domine, quid accidit?" |
|
| |
|
|
23. |
Caecilius: "subitō terra tremuit et paries in mē incidit." |
|
| |
|
|
24. |
Caecilius: "Clēmēns, abī! tē iubeō!" |
|
| |
|
|
25. |
Caecilius: "Metella et Quīntus periērunt. ego quoque moritūrus sum." |
|
| |
|
|
26. |
Clēmēns recūsāvit et obstinātē in tablīnō mānsit. |
|
| |
|
|
27. |
Caecilius: "fortasse Quīntus superfuit. quaere Quīntum! hunc ānulum Quīntō dā!" |
|
| |
|
|
28. |
postquam Caecilius exspirāvit, Clēmēns dominō triste valedīxit et ē vīllā discessit. |
|