1.
postquam Theodōrus Alexandrum laudāvit, iuvenēs Pompēiānī ē porticū discessērunt. Alexander et Quīntus ad vīllam ambulābant, ubi Alexander et duo frātrēs habitābant. Alexander frātribus donum quaerēbat, quod diem natālem celebrābant.
2.
in viā īnstitor parvās statuās vendēbat et clāmābat, "statuae! optimae statuae!" Alexander frātribus stauās ēmit. statuae erant senex, iuvenis, puella pulchra. Alexander, postquam statuās ēmit, ad vīllam cum Quīntō contendit.
3.
duo frātrēs in hortō sedēbant. Diodōrus pictūram pingēbat, Thrasymachus librum Graecum legēbat. postquam Alexander et Quīntus vīllam intrāvērunt, puerī ad eōs cucurrērunt. Diodōrus statuās cōnspexit. "Alexander, quid portās?" inquit.
4.
"vōs estis fēlīcēs," inquit alexander. "ego vōbīs dōnum habeo, quod vōs diem natālem celebrātis. ecce!" Alexander frātribus statuās ostendit.
5.
"quam pulchra est puella!" inquit Diodōrus. "dā mihi puellam!"
6.
"herclē! vōs estis stltissimī puerī!" clāmāvit Alexander īrātus. "semper dissentītis, semper lacrimātis. abīte! abīte! ego statuās retineō!"
7.
puerī, postquam Alexander hoc dīxit, abiērunt. Diodōrus pictūram in terram dēiēcit, quod erat īrātus. Thrasymachus librum in piscīnam dēiēcit, quod īrātissimus erat.
8.
tum Quīntus dīxit, "Alexander, dā mihi statuās! Thrasymache! Diodōre! venīte hūc! Thrasymache, ecce! ego tibi senem dō, quod senex erat philosophus. Diodōre, tibi iuvenem dō, quod iuvenis erat pictor. ego mihi puellam dō, quod ego sum sōlus! vōsne estis contentī?".
9.
"vōs Rōmānī estis miserāndī. vōs imperium maximum habētis, sed vōs estis imitātōrēs; nōs Graecī sumus auctōrēs. vōs Graecās statuās spectātis, vōs Graecōs librōs, Graecōs rhētōrēs audītis. vōs Rōmānī estis rīdiculī, quod estis Graeciōrēs quam nōs Graecī."
10.
"ecce, Alexander," inquit Quīntus, "vōs graeculī estis optimi artificēs sed turbulentī. nōs Rōmānī vōbīs pācem damus."