1.

Marcus Sullae quīndecim dēnāriōs dedit. "placetne tibi?" rogāvit. "mihi placet Sulla Marcō respondit. Sulla, postquam īnscrīptiōnem ērāsit, hunc titulum scrīpsit: "Marcus et frāter Āfrō favent. Marcus et frāter Āfrō crēdunt."

2.

Marcus erat laetissimus et frātrem ēe vīllā vocāvit. Marcus frātrī titulum novum ostendit. Quārtus, postwuam titulum lēgit, īrātus erat. Quārtus Marcum pulsāvit. tum frātrēs in viā pugnābant.

3.

"Marce! Quārte! dēsistite! intrō īte!" clāmāvit Sulla. "Cōnsiliumm optimum habeō." postquam frātrēs vīllam intrāvērunt, Sulla celeriter rem cōnfēcit. duōs titulōs in murō scrīpsit. tum frātrēs ē vīllā vocāvit.

4.

frātrēs Sullae trīgīntā dēnāriōs dedērunt. Sulla rīdēbat. postquam Marcus et Quārtus discessērunt, terium titulum addidit: "Marcus et Quārtus sunt līberālissimī."

5.

Clēmēns:	babae! togam splendidam geris!
Grumiō:	placetne tibi?
Clēmēns:	mihi placet. quō festīnās, Grumiō?
Grumiō:	ad amphitheātrum contendō. Āfer fautōrēs exspectat.
Clēmēns:	num tū Āfrō favēs? Caecilius Holcōniō favet.

6.

Grumiō: Āfer fautōribus quīnque dēnāriōs prōmīsit. Holcōnius fautōribus duōs dēnāriōs tantum prōmīsit. ego Āfrō faveō quod vir līberālis est.

7.

Marcus ē vīllā vēnit. Sullam vīdit et titulum cōnspexit. postquam titulum lēgit, īrātus erat Marcus scrīptōrem valdē vituperāvit. "frāter tuus mē ad vīllam invītāvit," inquit Sulla. "frāter tuus mihi decem dēnāriōs dedit.".