1.

pistōrēs in forō clāmant, "nōs pistōrēs candidātum optimum habēmus. candidātus noster est pistor. nōs pistōrī crēdimus."

2.

fūrēs quoque candidātum habent. fūrēs candidātō favent, sed nōn crēdunt!.

3.

Marcus Tullius et Quārtus Tullius erant frātrēs. Marcus et Quārtus in vīllā contentiōnem habēbant. Marcus Quārtō dīxit, "Āfer candidātus optimus est. multās vīllās et tabernās habet. Pompēiānī Āfrō favent quod vir dīves est."

4.

"minimē! Holcōnius candidātus optimus est," Quārtus frātrī respondit. "Holcōnius est vir nōbilis. Pompēiānī Holcōniō favent quod pater senātor erat ."

5.

Quārtus per viam ambulābat et rem cogitābat. subitō parvam tabernam cōnspexit, ubi scrīptor habitābat. scrīptor Sulla erat. Quārtus, postquam tabernam vīdit, cōnsilium cēpit. tabernam intrāvit et Sullam ad vīllam suam invītāvit."

6.

postquam ad vīllam vēnērunt, Quārtus Sullae mūum ostendit. "scrībe hunc titulum!" inquit. "scrībe 'Quārtus et frāter Holcōniō favent. Quārtus et frāter Holcōniō crēdunt." Quārtus scrīptōrī decem dēnāriōs dedit.

7.

Marcus ē vīllā vēnit. Sullam vīdit et titulum cōnspexit. postquam titulum lēgit, īrātus erat Marcus scrīptōrem valdē vituperāvit. "frāter tuus mē ad vīllam invītāvit," inquit Sulla. "frāter tuus mihi decem dēnāriōs dedit.".