Vārica: "servī! dominus noster īrātus advenit! apud Cantiacōs servī coniūrātiōnem fēcērunt. dominus est vulnerātus."
5.
Bregans: "nōs dē hāc coniūrātiōnem audīre volumus. rem nārrā!".
6.
Vārica rem nārrāvit: "nōs apud Cantiacōs erāmus, quod Salvius metallum novum vīsitābat. hospes noster erat Pompēius Optātus, vir benignus."
7.
"in metallum labōrābant multī servī. quamquam multum ferrum ē terrā effodiēbant, Salvius nōn erat contentus."
8.
"Salvius servōs ad sē vocāvit et īnspexit. ūnus aeger erat. Salvius servum aegrum ex ōrdinibus trāxit et clāmāvit, "servus aeger est inūtilis. ego servōs inūtilēs retinēre nōlō."
9.
"servōs īnspicere volō," inquit salvius. tum Salvius et Vārica per ōrdinēs ambulābant.
10.
Bregāns, simulac salvium vīdit, "domine! domine!" clāmāvit. salvius servō nihil respondit. bregāns iterum clāmāvit, "Salvī! Salvī! spectā canem!"
11.
Salvius saeviēbat, quod servus erat īnsolēns. "servus īnsolentissimus es," inquit Salvius et bregantem ferōciter pulsāvit.
12.
Bregāns ad terram dēcidit. canis statim ex ōrdine ērūpit et Salvium petīvit. nōnnūllī servī ex ōrdinibus ērūpērunt et canem retrāxērunt.