|
|
1. |
servī in Britanniā vītam dūram dēplōrant. |
|
| |
|
|
2. |
Volūbilis est īrātus quod semper pluit. sōlem vidēre vult. |
|
| |
|
|
3. |
coquus ad Ātaliam redīre vult quod aqua est foeda. |
|
| |
|
|
4. |
"aquam bibere nōn possum!" |
|
| |
|
|
5. |
Bregāns pavīmentum lavat, sed labōrāre nōn vult, quod fessus est. |
|
| |
|
|
6. |
apud Cantiacōs servī coniūrātiōnem fēcērunt, et Salvius advenit vulnerātus. |
|
| |
|
|
7. |
"nōs apud Cantiacōs erāmus, quod Salvius metallum novum vīsitābat. hospes noster erat Pompēius Optātus, vir benignus." |
|
| |
|
|
8. |
quamquam servī multum ferrum ē terrā effodiēbant, Salvius nōn erat contentus. |
|
| |
|
|
9. |
Salvius servōs ad sē vocāvit et īnspexit. |
|
| |
|
|
10. |
Salvius servum aegrum ex ōrdinibus trāxit et clāmāvit, "hic servus est inūtilis!". |
|
| |
|
|
11. |
postquam hoc dīxit, Salvius servum carnificibus trādidit. |
|
|
|
12. |
servus aeger fīlium habēbat; nōmen erat Alātor. |
|
|
|
13. |
Alātor patrem suum vindicāre voluit. itaque, ubi cēterī dormiēbant, Alātor pugiōnem cēpit. postquam custōdēs ēlūsit, cubiculum intrāvit. |
|
|
|
14. |
dominus noster erat perterritus; manūs extendit ad servum et veniam petīvit. |
|
|
|
15. |
custōdēs in cubiculum ruērunt et AlĀtōrem audācem interfēcērunt. |
|
| |
|
|
16. |
Salvius saeviēbat quod omnēs servī erant consciī. |
|
| |
|
|
17. |
Salvius claāmāvit: "ego omnibus servīs supplicium poscō!" |
|
| |
|
|
18. |
"ego omnēs servōs interficere nōn possum. ūnus tē vulnerāvit. ūnus igitur est nōcēns, cēterī innōcentēs." |
|
| |
|
|
19. |
"custōdēs nōn sunt innōcentēs," inquit Salvius. "cum Alātōre coniūrābant." |
|
| |
|
|
20. |
servī ad āream celeriter cucurrērunt, quod Salvium timēbant. servī in ōrdinēs longōs sē īnstrūxērunt. |
|
| |
|
|
21. |
Bregāns in mediīs servīs stābat; canem ingentem sēcum habēbat. |
|
| |
|
|
22. |
subitō vīgintī equitēs āream intrāvērunt. prīmus erat Salvius. postquam ex equō dēscendēbat, Vāricam salūtāvit. |
|
| |
|
|
23. |
puerī puellaeque in prīmō ōrdine stābant et dominum suum salūtābant. cum puerīs stābant geminī. |
|
| |
|
|
24. |
Bregāns, simulac Salvium vīdit, "domine! domine!" clāmāvit. |
|
| |
|
|
25. |
Salvius saeviēbat quod servus erat īnsolēns. |
|
| |
|
|
26. |
nōnnūllī servī ex ōrdinibus ērūpērunt et canem retrāxērunt. |
|
| |
|
|
27. |
Salvius, postquam sē recēpit, gladium dēstrīnxit. "istum canem interficere volō!" clāmāvit. |
|
| |
|
|
28. |
"ita verō, difficile est," respondit Salvius. "sed ego tē pūnīre possum. illud facile est, quod servus meus es." |
|